انتخابات ریاست جمهوری دهم در نوع خویش یک انتخابات مهم و قطب نما گونه برای آینده کشور است.

در این انتخابات در یک طرفش گروهی قرار دارند که چهارسال سکان مدیریت را بدست داشته اند و بقولشان طعم شیرین مدیریت اصولگرایان را مردم چشیده اند و تفکرات ناب اسلامی  و انقلابی در این چهارسال به اجراء درآمده است و دولت نهم معروف به احیاء و زنده نمودن تفکرات انقلابی می باشد.

اما همین دولت از طرف رقیب سیاسی اش به بی کفایتی و عدم کارایی در مدیریت و هدر دادن منابع کمیاب متهم می باشد.دولتی که تمامی ساختارهای تصمیم گیری را بهم ریخته و نظام مدیریت را با مشکل روبرو نموده است تا آنجا که یکی از کاندیداهای انتخابات دهم ( مهندس میر حسین موسوی ) احیای این شوراها و سازمانها را شعار اصلی خویش برگزیده است.

سازمان ستیزی و شورا پرهیزی یکی از شاخصه های دولت احمدی نژاد محسوب می گردد که باعث دل نگرانی همه مخلصان و متولیان کشور می باشد.

دولت نهم یکی از تصمیمات مهمش را حذف پرداخت یارانه به احزاب رسمی کشور می داند و این امر را به دلیل حزب ستیزی این دولت محسوب می نمایند.

باید گفت دولتی که سازمان مدیریت را بدلیل کار کارشناسی بودجه و تنظیم دقیق آن تحمل نکرد و دستور به حذفش داد چگونه می تواند انتقادات احزاب را برتابد و این می شود که بودجه احزاب رسمی کشور همان لحظه اول قطع می گردد تا انتقادات را سرکوب نماید.

سخنان برادر رییس جمهور در جمع  حامیان رئیس جمهور  در همدان از همین منظر باید نگریسته شود که پس از چهار سال رسما به زبان جاری گشته است و بنیان های فکری این افراد را نشان می دهد که چگونه با نمادهای دموکراسی به مخالفت برمی خیزند؟؟

 داود احمدی‌نژاد گفته: زمانی در تاریخ، گوساله سامری را برای گمراهی در جامعه وارد کردند و امروز احزاب را.....

 وی تاکید کرده: ما اجازه نمی‌دهیم احزاب کارکردی داشته باشند.

  اینگونه ادبیات از خاندان احمدی نژاد امری غیر قابل تصور نیست وقتی که رییس جمهور کشور بزرگ ایران با آنهمه سابقه تاریخی ، منتقدان خویش را بزغاله خطاب می کند و بلوتوث این سخنان نیز در گوشی هر ایرانی به چشم می خورد از برادر گرامش که بویی از ادب نبرده گوساله خواندن احزاب امری ساده به نظر می رسد.

به این برادر رییس جمهور که با تمام وقاحت و کج فهمی ، احزاب را گمراه کننده خوانده وبا گوساله سامری مقایسه نموده باید گفت که مقداری آن مخیله خویش را به کار بیاندازد و مروری بر تاریخچه انقلاب ایران بیاندازد که چه کسانی پیشتاز تشکیل احزاب در ایران می باشند  برای یاد آوری این برادر رییس جمهور که بزرگتر از مخرج کلامش حرف زده باید گفت .

   1- شهید بهشتی بزرگ ، که امام راحل پس از شهادتش ، گفت : بهشتی یک ملت بود   ایشان دبیر کل حزب جمهوری اسلامی یکی از بزرگترین حزبی که پس تاسیس     جمهوری اسلامی تشکیل گردید.و جمله معروف حزب معبد من است را بیان نمودند.

   2- دبیرکلی آقای خامنه ای رهبر فعلی ایران، پس از شهادت شهید بهشتی در حزب جمهوری اسلامی.

  3- حزب موتلفه اسلامی به دبیر کلی آقای عسگراولادی مسلمان

   4- حضور آقای هاشمی ، شهید باهنر ،ناطق نوری ،  و شهادت 72 تن در حزب جمهوری اسلامی که همگی از استوانه های انقلاب محسوب می گردیدند.

   5- تشکیل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی توسط هفت گروه مبارز و انقلابی از چهره های مطرحی مانند: بهزاد نبوی ، محسن رضایی، سردارذوالقدر و......

   6- تشکیل جامعه روحانیت توسط آیات عظام مهدوی کنی ، هاشمی، مجمع روحانیون   توسط مهدی کروبی و موسوی خویینی،  جامعه مدرسین و مجمع مدرسین حوزه علمیه قم  

 7- جامعه اسلامی مهندسین با دبیرکلی باهنر و کمیته سیاسی قبلی اش محمود احمدی نژاد

 آیا همه این بزرگان و عزیزان که در بالا ذکر گردید هدف از تشکیل حزب را گمراهی مردم فرض می کردند و حزب را بجای گوساله سامری ، به مردم قالب کرده بودند.

 عقل می گوید چنین نیست و برای اداره کشور نیاز به آدم های توانمند می باشد و این آدم های توانمند در احزاب رشد پیدا می کنند و تربیت می شوند.

دموکراسی پایه هایی دارد برای تقویت خویش که نفس تشکیل حزب در تمامی جهان تقویت همین پایه هاست و یکی از چهار ارکان دموکراسی محسوب می گردد.

 اگر انتخابات ما بر اساس تحزب صورت می گرفت افرادی مانند جناب آقای داوود احمدی نژاد به راس مدیریت نمی رسیدند که اینگونه گستاخانه احزاب رسمی کشور را به گوساله سامری تشبیه نمایند.