با دیدی موشکافانه می توان گفت دیپلوماسی هسته ای به نقطه پایان حرارت خود نزدیک شده است.

به گفته جناب آقای دکتر ولایتي مشاور بين الملل رهبری دیگر" تعلیق غنی سازی یک تابو نیست" و می توان در موردش هم فکر کرد و هم با طرف های درگیر صحبت کرد.

پذیرش چنین امری از دولتمردان ما نشانه احساس مسئولیت در رفتارهای بین المللی دولت مجسوب مي گردد.

 گفتاری که درآن ماجراجویی و احساسات بی دلیل دیده نمی شود.

ماجراجویی که می توانست حق مسلم ملت ایران در دیگر زمینه ها را زیر سئوال ببرد.

سئوال؟

آيا با پذیرش تعلیق غنی سازی اورانیوم توسط ایران پایان

کشمکش های هسته ای اعلام خواهد شد؟

با طرح هایی که توسط کشورهایی مانند روسیه و سوییس و آقای البرادعی رییس سازمان انرژی اتمی تا کنون روی میز کار ایران قرار دارد پیشنهاد گردیده است که از یک طرف تعلیق لغو و از طرف دیگر تحریم ایران از میز شورای امنیت خارج گردد.

حال آیا این پیشنهادات عملی گردد و مورد توافق اعضای شورای امنیت قرار گیرد خود نیازمند یک دیپلوماسی فعال از نوع و مدل دکتر ولایتی می باشد.

دیپلوماسی دکتر ولایتی در مورد برنامه هسته ای ایران کاملا شفاف است و آن پذیرش تعلیق غنی سازی می باشد وبا توجه به جایگاه ولایتی درکشور این امر کاملا مشهود است که مسئولان ارشد نظام دستش را در اين زمینه باز گذاشته اند.