هرآنچه را که الهام نمي تواند بگويد همسرش بر زبان مي آورد

در پي اعلام رای برهم زنندگان  سخنراني آيت الله  هاشمي رفسنجاني ، توسط دادگاه ويژه روحانيت قم ، مقاله اي به قلم سرکار خانم فاطمه رجبي ، همسر گرام آقای الهام سخنگوی دولت عدالت گستر به رشته تحرير درآمده که گوشه هايي از آن مقاله مرور و نقد مي نماييم . خانم رجبي در بخشي از مطالب خود خطاب به مردم ودر اعتراض به رای صادره و در حمايت از افراد موسسه آقای مصباح يزدي ،پدر معنوي دولت نهم ، آورده :

  اشتباه نشود! این مجازات برای عناصری چون  آقاجری نیست که عصمت معصوم (ع) و ملکوتی بودن وجود او و عالم به غیب بودن او را به سخره گرفت و تقلید را حرکت میمون وار شیعه اعلان کرد.

 این احکام شدید در مورد مفلوک هایی چون اکبر گنجی هم نیست که اسلام ستیزی کرده و با زشت ترین کلام به حضرت امام خمینی (ره) اهانت نمود و انقلاب و دستاوردهای ارزنده اش را به تهاجم گرفت و به پاس این خدمات از صهیونیستهای  آلمان قلم طلایی دریافت کرد.

 این تنبیه های رعب آور دربارۀ  محمد رضاخاتمی برادری که رانت محمد خاتمی را بهره مند شد و پس از بهره مندی از منابع سیاسی و اقتصادی ملت، تشکیل حزب داد و کرد آنچه کرد، و در پایان دوره ریاست پر افتخار برادرش -نعوذ بالله- استیضاح امام عصر (عج) را هم ضروری دانست و آن را آشکارا بیان داشت.

احکام مورد بحث پیرامون عدم مشروعیت سازمان مجاهدین انقلاب هم نیست که توسط جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نا مشروع بودن آن به لحاظ  مبانی فکری  صادر شد!

و نیز سروش و همپالکی هایش را هم که اصول و مقدسات دین و مذهب را تخطئه کردند، خاتمیت  پیامبراکرم(ص) ، و امامت و عصمت و.... را با جسارت و گستاخی به مصاف گرفتند، شامل نمی شود.

 همچنین دریوزگانی چون  سعید حجاریان  که عاشورای سال 61 هجری  را انتقام کشی به حق مشرکین اموی علیه بدر خواندند، هم شامل این حکم نیستند .

خاتمي امروز با فريبكاري نگران دين است و از خرافه‌گرايي مي‌نالد. هم او كه طلايه‌دار آمريكاپرستي شد، و شعار آزادي انديشه- با ريش و پشم نمي‌شه  از دستاوردهاي بزرگ او است

کروبي با وعده 50 هزار توماني، به خريد رأي و فريب افكار عمومي پرداخت .و با منابع نامعلوم مالي حزبي ضد اعتماد ملي ايجاد كرده.

 آنچه از فساد و بي‌حجابي و نابساماني فرهنگي در امروز رواج دارد، آغازگرش هاشمي است هم اوست كه بنام تفسير قرآن و تبيين احكام با اجراي دخترش به جامعه ارزاني كرده! ...

حسن روحاني، او بالا بردن دستها را در برابر چپاولگران و سلطه‌جويان آمريكايي و اروپايي اعلان نمود.

اينها از زبان وقلم سر کار خانم رجبي همسر گرام آقای الهام سخنگوی دولت معروف به مهر ورزی به بندگان خدا و عضو سابق شورای نگهبان است .

خانم رجبي  به کمک شوهر ش آمده تا ايران را از ناپاکي ها برهاند.

 او مي خواهد مروج اسلام ناب باشد.او مي خواهد با اين ادبيات زيبا،ته دل هرچه دشمن اسلام را خالي نمايد و آنها را بترساند .

 او با اين الفاظ زيبا مي خواهد اسلام را از اين همه بدی ها که به دورش چسبيده برهاند.

 او آمده است به مردم توصيه کند تا تهمت وافترا را بالاتراز زنا بشمارند .

او مي خواهد هر آنچه را که شوهرش نمي تواند به دليل مقتضيات شغلي بر زبان براند را بگويد .

 او مي خواهدخطای خصوصي سازي دولت هاي قبلي را با شاهکار اختصاصي سازي جديد دولت نهم مقايسه نمايد ودرستي راه دولت شوهرش را به ملت ايران بگويد .

او مي خواهد بگويدکه کارهای غلط  16سال قبل دولت ها باعث رانت خواري دوستان واحزاب سياسي شده ، وايجاد ويژه خواري و اختصاصي سازي جديد آن مشکلات گذشته را بوجود نخواهد آورد و مردم اين دو کار را با هم پيوند نزنند و يکي ندانند.

 خانم رجبي  ضمن هشداربه رقيبان سياسي شوهر خود ،  سخن جالبي رانيز به رشته تحرير در آورده است :

 ( مي خواهند آراء مشروع و قاطع ملت را به مقابله بكشند )

نکند منظور همسر سخنگوی سابق شورای نگهبان  همان رای  قاطع 17ميليوني انتخابات نهم رياست جمهوري مي باشد که به لطف شوهر و حزب پادگاني  نصيب کانديدای محبوب شان شده است .

 براساس نوشته خانم رجبي مي توان به نام دين در مقابل 22ميليون راي نامشروع ايستاد و هر 9 روز يک بحران برای رييس جمهورايجاد نمود.

 به نام حفظ دين مي توان رقيب را به هر وسيله اي ازصحنه خارج نمود.

وبعد از پيروزي  نيز مي توان منتقدان به دولت محبوبشان را با اتهام برانداز مخملي از روزگار محو نمود .

 خانم رجبي همسر گرام آقای الهام اعتقاد دارند که مي توان با حذف زالو صفتان اقتصادی و نابودی مافيای نفتي و خصوصي سازي رانتي  ، دعا برای  خاتم خصوصي سازي نمود و خاک قرارگاهش را سرمه چشمان ملت ايران کرد  و سازمان  سازندگي راه انداخت  وبه کوری چشم رانت خواران گذشته، قردادهای بزرگ نفتي وگازي بست و اقتصاد نيمه جان دولتي را به اقتصاد پادگاني پيوند زدتا دست چپاولگران وآقازاده ها ورانت خواران از اقتصاد کشور کوتاه گردد .  ومردم ايران خوشبين به آوردن نفت بر سرسفره هايشان باشند.و اميدوار به رنگين شدن سفره هايشان گردند .

فوتبال ايران ، نشاني از مزرعه بي حاصل ايران

شکست های پياپي فوتباليست های ايراني در بزرگترين عرصه جهاني يعني جام جهاني  نشان از آن دارد که اينبار نيز سرمايه گزاری 4ساله ما به بار ننشسته است و در جايي راه را به اشتباه پيموده ايم که چنين شکست هايی را متحمل گشته ايم.

يکي از سئوالهای اصلي در محافل علمي و جامعه ايران اينست که چرا هرچه ما مي کاريم چيزي ديگر برداشت مي کنيم، ومعادلات به نفع ما رقم نمي خورد؟

مواردی مثل :

 - برای اينکه بيکاری را از بين ببريم وام خود اشتغالي مي پردازيم تا کمک در رفع بيکاري نماييم ولي نه اينکه حل نمي گردد خود عامل اخلال مي گردد؟

 - حقوق کارگران که يکي از شريف ترين اعضای جامعه ما هستند را بيشتر مي کنيم ولي شاهديم که 30هزار نفر از کارگران در کشور بي کار مي گردند؟

 - مي خواهيم واردات بي رويه گوشي موبايل را قطع نماييم بابستن تعرفه 60درصدی قيمت گوشي در بازار به چند برابر قيمت اصلي بالا مي رود تازه اينکه درخواست وارد نمودن گوشي نيز بالاتر مي رود وچندي هزار پروفرم واردات گوشي تکميل مي گردد؟

- برای رفع ظلمي از مردم فلسطين که کشورشان توسط مهاجران اسرائيلي به اشغال درآمده است، اجماع جهاني را بر عليه خود بوجود مي آوريم وبا سخنان تند خود عرصه جهاني را تحريک مي نماييم ؟

- برای اينکه به پيشرفت علمي نائل گرديم علومي را انتخاب مي نماييم که حساسيت هاي جهاني براي رسيدن به آن علوم بالاست و به سادگي اجازه ورودبه اين عرصه را نمي دهند ونيازي نيست که باسرمايه گذاري بالا وچند ميلياردی به اين علوم دست يابيم چرا که درصورت نياز مي توان آن را در بازارهای جهاني بدست آورد، تازه با رسانه ملی خود آنرا يک درخواست ملي براي جهانيان اعلام مي نماييم وکشور را درگيرمسائل خطرناک مي نماييم و روند دست يابي به اين علوم را به خطر مي اندازيم؟

- برای پيشرفت در فوتبال، مربي خارجي استخدام مي نماييم و ليگ حرفه اي بوجود مي آوريم ، واردوهای خارجي برای تيم ملي تدارک مي بينيم، بازيکنان خوب ليگ را برای تجربه اندوزی به کشورهای صاحب فوتبال صادر مي کنيم تا در لحظه حساس بدرد تيم بخورند ولي در شرايطي که بايد برداشت نماييم شکست مي خوريم؟

چرا اين همه تلاش در کشور مابه هدر مي رود ؟

چرا کشورهای ديگر با نصف سرمايه گذاری نسبت به ما به پيروزي ورشد اقتصادی مي رسند ولي ما با چند برابر سرمايه کذاری نمي توانيم به رشد و پيشرفت نائل گرديم ؟

چرا پاکستان با 3 ميليارد دلار وام مي تواند رشد 6درصدي ايجاد نمايد؟ ولي ما که ساليانه 30 الی 40 ميليارد دلار از درامد نفت وارد اقتصاد مي نماييم هنوز نتوانسته ايم به رشد ی بالاتر از 6 درصد برسيم ؟

چرا در اولين لحظه شکست، فقط دنبال مقصر ميگرديم وشروع به انتقاد مي نماييم ؟

وپارا فراتر نيز مي گذاريم ودست به اقدام های عجولانه مي زنيم ؟

چرا از تجربه کشورهای ديگر عبرت نمي گيريم ؟

انها در اين شرايط چگونه عمل مي نمايند؟

آيا براي رسيدن به رشد اقتصادي ، پيروزي در عرصه های ورزشي ، برقراري ارتباط با جهان ، رفع بيکاري در کشور ، افزايش درآمد ها ، افزايش حقوق، فرمولي ثابتي در جهان وجود ندارد که امتحان خود را پس داده باشد واز ان استفاده گردد؟

یا اينکه مي خواهيم ثابت نماييم که در مزرعه ايران نمي شود محصول درو کرد؟

آيا در شرايط کنوني نيز حکومت قاجار و پهلوی حاکميت دارند که اينگونه از پيشرفت  های جهاني عقب هستيم ؟