سي روز طلايي  ، براي شناخت اصول گرايان تازه به دوران رسيده ؟؟

در ايام نوروزی و روزهای خاموشي شعله های سياست در ايران، در عرصه سياسي کشوردرسطح بين الملل اتفاقات زيادی رخ داده که درصورت نوشتن ياداشت ،نياز به اختصاص چند پست دارد. ولي مهمترين موضوع، تصويب قطعنامه شورای امنيت سازمان ملل بر عليه ايران در قضيه انرژ ي هسته ای مي باشد که در اين قطعنامه 30روز فرصت داده شده است که ايران غني سازي اورانيوم و تحقيقات هسته اي را تعطيل نمايد.

 حال چرا سي روز طلايي ؟

برای شناخت کساني که در عرض چند ماه تمام دستاوردهاي دولت خاتمي را در عرصه سياست های هسته ای کشور به باد داده اند، 30روز کافي باشد.

دولتي که توان اين را داشته تمام جهان را بر عليه ايران به اجماع برساند ، سياستي که پرونده را از آژانس انرژی هسته ای به شورای امنيت فرستاده است.

 آيا توان اين را ندارد به سرعت نيز عقب نشيني نمايد ؟

کساني که ادعا داشتند دولت خاتمي در مذاکرات هسته اي  درغلتان داده،وآب نبات گرفته در اين مهلت کوتاه چه کار خواهند کرد؟ خداوند چقدر زود سفره امتحان خود را در مقابل اين خدامحوران گشود تا امتحان خود را به ملت خويش پس دهند؟

کساني که شعار انرژي هسته ای ،حق مسلم ماست، را باتبليغات وسيع ورد زبان ملت ايران نموده و مردم نيز در پايان هر سخني به شوخي اين شعار را ياد آور مي شوند چه راهکاري در جهت بدست آوردن اين حق پس از اين 30روز دارند؟

مردم ايران وهمه سياسيون منتظرند ببينند که اصول گرايان باسياست های غلط چند ماه گذشته خود ازاين حق خواهند گذشت ؟ يا کشور را به يک بن بست ديگر خواهند کشاند ؟ وآن تحريم اقتصادی و جنگ مي باشد ؟

در پايان اين سي روز طلايي خواهيم فهميد که اصول گرايان عاقل شده اند يا نه ؟ خدا کند که عاقل گردند وکشور را از بحران کنوني خارج نمايند ؟ وبار ديگر صداي صلح وآرامش در کشور طنين اندار گردد نه اين شعارهای شبيه ماست.